وقتی یکیو میبینم که خیلی عصبیه و الان میزنه طرفو جر میده به خودم امیدوار میشم که میتونم خودمو کنترل کنمو آروم باشم
چند وقته فقط شبکه کارتون رو میبینم لا مذهب واسه من مثل آسپیرین عمل میکنه آروم آروم میشم
عصبی بودن تنها خوبی و امتیازی که داره اینه که همیشه تنهایی بدون هیچ سر خر و آدم خر مگسی که زندگیتو به گند بکشه
گاهی آروم آرومم انقدر آروم که احساس آزادی مطلق دارم ، شاید مرگی لحظه ای ولی سبک بالیش را دوست دارم حتی اگر دائمی باشه
امشب اندکی سکوت میکنم فقط و فقط اندکی شاید این بی اعصابی فروکش کند شاید هم بدتر شود کسی چه میداند گاهی در کنارش سکته ای خفیف هم زده میشود